Blog o codzienności. O historiach prawdziwych, zaobserwowanych, naszych. O sprawach ważnych, koniecznych i tych mniej istotnych. O drobiazgach tkających życie, radości z rzeczy małych, ufności nie zawsze łatwej. O pięknie, sile marzeń i zwyczajności dnia. Poszukiwaniach, pytaniach i odnajdywaniach. O sercu kobiety... Jest mi niezmiernie miło gościć Cię tutaj. Usiądź wygodnie, poczuj się dobrze, jak u siebie. Kawy czy herbaty?

poniedziałek, 21 grudnia 2015

Nowenna - 23.12.2015

"Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana "(Łk 1,39-45).

Maryjo błogosławiona, Maryjo, która uwierzyłaś, Tobie zawierzam na czas zbliżających się Świąt, całą społeczność "Pereł dla świata". Zawierzam nasze rodziny, bliskich, sąsiadów, przyjaciół, nieprzyjaciół, wszystkie nasze intencje. Spraw byśmy byli pełni pokoju, pełni Bożej radości, szczęśliwi z miłości... Matko, Nieustającej Pomocy, módl się za nami.

niedziela, 20 grudnia 2015

Słowo Boże na niedzielę - 20.12.2015

"Oto idę, abym spełniał wolę Twoją, Boże" (Hbr 10, 7) - chciałabym tak na sto procent pójść za Tobą, Boże. Tak maksymalnie Ci zawierzyć, jeszcze mocniej zaufać, pójść za tobą i z Tobą dokądkolwiek poprowadzisz. Nie chcę się dłużej asekurować, obawiać przyszłości, oglądać wstecz. Z Tobą wszytko jest możliwe, z Tobą jest dobrze - jest tak jak ma być. Zaradź memu niedowiarstwu, mym zwątpieniom i upadkom.

"W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana.(Łk 1,39-45)

sobota, 19 grudnia 2015

Idealna na wigilijny stół

Sobotnim odwiedzinom u mojej siostry na ogół towarzyszy (oprócz radości wspólnego spotkania oczywiście), także zaspokajanie potrzeb podniebienia. Dzisiaj może nie była to zbyt wykwintna potrawa, ale jednak ta, którą uwielbiam - surówka z kiszonej kapusty z jabłkiem, cebulą i olejem lnianym. Jest coś niezwykłego w połączeniu tych zwykłych smaków, co sprawia, że jest ona dla mnie nie tylko przystawką do dania głównego, ale także... deserem;) Jakkolwiek dziwnie to brzmi, jest to faktem. A dzisiaj z Klaudią stwierdziłyśmy, że surówka idealnie będzie się nadawać na wigilijny stół i że spróbujemy przekonać mamę, by starą (pod względem tradycji, a nie świeżości), serwowaną od lat surówkę z kapusty, zastąpić właśnie tą. 

Oprócz walorów smakowych surówka ma także wiele walorów zdrowotnych. Zawiera żelazo, witaminę C, pożyteczną florę bakteryjną, odkwasza i wzmacnia organizm, działa przeciwzapalnie. Polecana jest także dla osób z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy. I co ważne  - nie powoduję wzdęć. Jak zrobić? Przygotować: 0,5 kg kiszonej kapusty, 0,5 kg cebuli, 5 jabłek, 1 łyżkę cukru, 150 ml świeżego oleju (lniany lub inny) oraz sól do smaku. Wykonanie: cebulę posiekać, posolić i wygnieść ręką aby zmiękła, dodać kwaśną kapustę (niepłukaną), wsypać cukier, wymieszać i dodać jabłka starte na dużych otworach, dodać olej i wymieszać. Spróbujcie i dajcie znać jak wam smakuje;). 

środa, 16 grudnia 2015

Coraz więcej normalności

Z ogłoszeniem dzisiejszego wyroku uniewinniającego redaktora Wojciecha Sumlińskiego, nadzieja na normalność w naszym kraju powraca coraz mocniej. Sąd Rejonowy Warszawy Woli w osobie sędziego Stanisława Zduna, uniewinnił dziennikarza śledczego od stawianych mu zarzutów płatnej protekcji przy weryfikacji WSI. Myślę, że o konsekwencjach tego wyroku będzie jeszcze głośno i że opinia publiczna dowie się kto jaką rolę odgrywał w III RP. Od początku śledziłam tę sprawę i momentami rodził się we mnie lęk - lęk przed życiem w kraju, w którym bezkarnie można stosować takie metody nacisku, manipulacji, kłamstwa, kombinacji operacyjnych. Że za tymi metodami stoją wysocy urzędnicy państwowi (w tym przypadku stał także ten najwyższy), a także prokuratura (dzisiejszy wyrok jest okrzyknięty jako kompromitacja prokuratury). Brutalne wtargnięcie do mieszkania dziennikarza o 6:00 rano pod spreparowanymi zarzutami, aresztowanie, zastraszanie, permanentne śledzenie jego i członków rodziny, niszczenie do granicy ludzkiej wytrzymałości. Mec. Marek Markiewicz tak skomentował dzisiejszy wyrok: "Nawet jeśli pięć procent z książki redaktora Sumlińskiego jest prawdą, to jest to skandal. Pięć lat pokazywano go jak wariata, a teraz okazuje się że on miał rację. Został strasznie skrzywdzony (...), stracił parę lat swojego życia (...) próbował nawet targnąć się na swoje życie. Ten człowiek wszedł w tryby  machiny, którą miał opanować, a która go zgniotła na oczach szerokiej publiczności" (źródło tutaj).

Wojciech Sumliński pytany przed dziennikarza wPolityce.pl o to, jak spędził dzisiejszy dzień  (bo nie było go na sali rozpraw), odpowiedział: "Moja rodzina, żona Monika, wszyscy bardzo ciężko przeżywaliśmy tę sprawę. Chcieliśmy tego dnia być razem. Ja uważałem, że powinienem pojechać na ten wyrok, ale pod wpływem Moniki pojechaliśmy do Kodnia pomodlić się do Matki Boskiej. Bo Jej i Panu Bogu chcieliśmy zawierzyć tę sprawę, tak jak to robiliśmy od samego początku. Będąc tam zatelefonował do mnie mój mecenas (Waldemar Puławski - przyp. red.) mówiąc mi, że jestem uniewinniony. Podziękowałem Matce Boskiej, bo wiedziałem, że od tej pory moje życie zaczyna się na nowo. I od teraz całe moje życie musi być podziękowaniem. Ta sprawa to dla mnie namacalny dowód, że jeśli zawierzy się Bogu, to można wygrać nawet ze służbami specjalnymi. Coś, co do niedawna wydawało mi się prawie niemożliwe, ale z Panem Bogiem nadzieja nie umiera nigdy. Być może moje odwoływania się do Boga kogoś drażni, denerwuje. Ale ja nie dbam o to, bo ja wiem, że to Bóg mnie przez to przeprowadził, bo jak tak po ludzku, to nie miałbym sił mając takich wielkich przeciwników posiadających wiele narzędzi, którymi mogli mnie niszczyć i wykorzystywali je. Mam świadomość, ale tego nigdy się nie dowiem, jak wielkie naciski musiały być na pana sędziego. Mogę się tylko domyślać. I chciałem mu też podziękować, że mimo nacisków, jakie one by nie były, to jednak ocenił sprawę zgodnie ze stanem faktycznym" (cały wywiad tutaj). Poniżej podaję linki do stron o Sumlińskim, z których więcej można się dowiedzieć o tej niebywałej sprawie. Zachęcam do przeczytania. Te wiedzę powinniśmy wszyscy posiadać.

wtorek, 15 grudnia 2015

"Konfidenci"

"Konfidenci" to najnowsza książka autorstwa trzech znakomitych historyków: Witolda Bagieńskiego, Sławomira Cenckiewicza i Piotra Woyciechowskiego. Wstęp do niej napisał Antoni Macierewicz, szef MON. Dla mnie te nazwiska są rękojmią jakości tego dzieła. Pierwsze spotkania autorskie odbyło się w symbolicznym dniu - 13.12.2015 r. Oto nagranie:



O książce autorzy mówią także tutaj.

Moc rodzicielskiego błogosławiństwa

Inspiracją do zrobienia tego wpisu stały się dzisiejsze rozmowy niedokończone, które o 21:30 będą emitowane w Radiu Maryja. Dyskusja będzie dotyczyć mocy rodzicielskiego błogosławieństwa. Temat niezwykle ważny nie tylko dla rodziców, ale dla nas wszystkich. Błogosławieństwo ma potężną moc - jego siła kruszy zło, łamie przekleństwo, neutralizuje złorzeczenie. Jest bezcennym darem, jaki możemy dać drugiemu człowiekowi. Jest także celną bronią w nierozumieniach i konfliktach - możemy błogosławić naszym oponentom. Choć jest to trudne, to jednak niezwykle pożyteczne. Wówczas nienawiść nie ma dostępu do naszego serca, łatwiej jest nam przebaczyć i darować urazy. Do tego zresztą zachęca nas Słowo Boże: "Błogosławcie tych, którzy was prześladują! Błogosławcie, a nie złorzeczcie!" (Rz 12, 14).

"Każdy ochrzczony może wypowiadać słowa błogosławieństwa. Niepotrzebna jest do tego specjalna, liturgiczna formuła. Jest to forma modlitwy wstawienniczej. To wzywanie imienia Bożego nad daną osobą, uwielbienie Boga w niej, prośba o opiekę i pomoc. Naturalnym miejscem udzielania błogosławieństwa jest dom. Rodzice powinni jak najczęściej wypowiadać głośno słowa błogosławieństwa nad dziećmi. Ma to znaczenie religijne, ale i czysto ludzkie, psychologiczne, tworzy zdrową atmosferę. Jest wyrazem akceptacji, zachęty, pokazaniem swojej miłości, troski, uwagi. Stanowczo za rzadko w rodzinach pada słowo „kocham cię”. Gdyby w naszych domach więcej było błogosławieństwa niż przekleństwa, działoby się z pewnością w nich lepiej.

poniedziałek, 14 grudnia 2015

Dwa dni wolnego z Templetonem

Sobotnie odwiedziny u brata, który kilka dni wcześniej został zaatakowany przez rotawirusa, nie były najlepszym pomysłem. Zaowocowały u mnie pierwszym od 10 lat pracy L4. Do tej pory choroby miały swoją przestrzeń w dni wolne od pracy (sama się często dziwiłam skąd mój organizm wie, kiedy może chorować, by nie zarwać ani jednego dnia w szkole). Dziś było inaczej. Od 4 rano walczyłam o przeżycie i wizytę u lekarze trzeba było złożyć. Pani doktor kuknąwszy w rejestr wyraziła swoje zdumienie, że tak sporadycznie ją odwiedzam i pogratulowała odporności. Wdzięczna za mądre porady i pomoc medyczną, wyszłam z gabinetu z nadzieją, że ten stan (niższej niż przeciętna zachorowalności) pozostanie niezmieniony.

Mając zatem przed sobą perspektywę dwóch dni wolnych i nie mając siły, by zbytnio się forsować, spojrzałam na odkładany od miesięcy stosik książek "czekających na swój czas". Sięgnęłam po pierwszą z góry pozycję - "Uniwersalne prawa życia" Sir Johna Templetona, która trafiła do kolekcji jako ostatnia. Dostałam ją od Ewy w miniony piątek, na pamiątkę naszego pierwszego spotkania w Tarnowie. Miły gest, miła niespodzianka. Ale Ewa taka właśnie jest - dla niej liczą się szczegóły, bo wie, że życie przez to smakuje lepiej. Jestem wdzięczna Bogu, że obdarzył mnie takimi przyjaźniami i takimi ludźmi. To mój ogromny skarb i moje życiowe bogactwo. A sama książka zapowiada się interesująco i na pewno zostanie jej poświęcony jeszcze nie jeden wpis. "Kto ma władzę nad swoim umysłem, ma władzę nad swoim światem" - to jeden z fragmentów tej lektury, którą nasz rodzimy filozof, ks. prof. Michał Heller, rekomenduje słowami: "Jak amerykańską strategię sukcesu ("od gazeciarza do milionera") przenieść do sfery życia duchowego? Sir John Templeton wie, jak się to robi. Własnym wysiłkiem pokonał odległość prawie od zera do wielkiej fortuny. I przypisywał to, w dużej mierze, swojej duchowej energii. Myśli są jak rzeczy. "Powstają w umyśle, po czym przemieszczają się w czasie i przestrzeni jak fale na jeziorze, oddziałując na wszystko, z czym się zetkną". Panowanie nad myślami jest pierwszym warunkiem duchowego rozwoju.W tej książce Czytelnik znajdzie solidną motywację do tego, by podjąć autentyczna pracę nad sobą i mnóstwo praktycznych rad, jak się do tego zabrać".

Nowenna (16.12.2015)

"Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo, że nigdy nie słyszano, abyś opuściła tego, kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy wzywa, Ciebie o przyczynę prosi. Tą ufnością ożywiony, do Ciebie o Panno nad pannami i Matko, biegnę, do Ciebie przychodzę, przed Tobą jako grzesznik płaczący staję. O Matko Słowa, racz nie gardzić słowami moimi, ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj" (modlitwa św. Bernarda z Clairvaux). 

Matko Boża Nieustającej Pomocy, Tobie powierzam nasze życie i nasze sprawy. Życie i sprawy naszych bliskich, tych, których kochamy i tych, których kochać nam trudno. Błogosław nam w każdym czasie i każdym miejscu. Powierzam Twemu sercu wszystkie intencje pozostawione na tym blogu. Przemieniaj nas i nasze życie, tak byśmy się coraz bardziej podobały sobie i Bogu. (Ikona obok pochodzi z kościoła parafialnego w Zgłobicach k. Tarnowa - tam zostały powierzone wszystkie nasze sprawy).

34 lat temu nie mogłabym...

34 lata temu nie mogłabym zrobić tego wpisu. Nie tylko dlatego, że w wieku 3 lat nie posiadałam umiejętności obsługi komputera czy płynnego zapisywania swoich myśli; i nie tylko dlatego, że wówczas w Polsce nie było dostępu do Internetu, ale przede wszystkim dlatego, że tamtego dnia można było niewiele. 13 grudnia 1981 roku na podstawie niezgodnego z Konstytucją dekretu Rady Państwa, w Polsce wprowadzono stan wojenny. Odcięta łączność telefoniczna, czołgi na ulicach miast, aresztowania i represje bohaterów narodowych walczących o normalność w naszym przywiślańskim kraju - to tylko niektóre elementy ówczesnej codzienności. Chylę czoła przed bohaterami tamtych dni, którzy nie dali się zwieść propagandzie i ułudzie "współpracy". Jednym z nich niewątpliwie jest Andrzej Gwiazda - człowiek o takim życiorysie, że chciałoby się być na jego miejscu. Chylę czoła i słucham z uwagą. Oni wciąż wiele mają nam do powiedzenia: 


Wypowiedź Andrzeja Gwiazdy podczas wczorajszego V Marszu Wolności i Solidarności.


niedziela, 13 grudnia 2015

Słowo Boże na niedzielę - 13.12.2015

III niedziela Adwentu nazywana jest gaudate, czyli radujcie się. Gaudate in Domine! Dzisiejsze Słowo zachęca nas do tej radości. Ale przynosi coś jeszcze - zapewnienie, że Pan jest z nami i że przy Nim nic złego stać nam się nie może: "Król Izraela, Pan, jest pośród ciebie, nie będziesz już bała się złego" (Księga Sofoniasza). "Oto Bóg jest moim zbawieniem, będę miał ufność i bać się nie będę" (Księga Izajasza). "Pan jest blisko! O nic się już zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem! A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie" (List do Filipian). To ważne dla mnie słowa. Dziękuję Ci za nie Bogu. Dziękuję za to, że czyta moje serce i je rozumie. Za to, że gdy lęk i obawa czai się zakrętem, On przychodzisz wcześniej. Gdy smutek skrada się cichaczem, On jest przed nim. Bóg jesteś blisko. Jemu  zawierzam moje życie, cele, pragnienia, czyny, zamiary, wszystko. Bądź błogosławiony, Panie.

"Wyśpiewuj, Córo Syjońska! Podnieś radosny okrzyk, Izraelu! Ciesz się i wesel z całego serca, Córo Jeruzalem! Oddalił Pan wyroki na ciebie, usunął twego nieprzyjaciela: król Izraela, Pan, jest pośród ciebie, nie będziesz już bała się złego. Owego dnia powiedzą Jerozolimie: Nie bój się, Syjonie! Niech nie słabną twe ręce! Pan, twój Bóg jest pośród ciebie, Mocarz - On zbawi, uniesie się weselem nad tobą, odnowi swą miłość, wzniesie okrzyk radości, (jak w dniu uroczystego święta)" (So 3,14-18a).

sobota, 12 grudnia 2015

Koncert fortepianowy

"Nie lubię słuchać swojej muzyki z wyjątkiem Koncertu fortepianowego, bo to mój autoportret" - tak w jednym z wywiadów powiedział Wojciech Kilar. Zawsze, gdy chcę być bliżej artysty i bardziej go zrozumieć, słucham tego właśnie koncertu.


To tylko fragment - namiastka genialnej całości. Koncert wykonany przez Pomeranian Philharmonic Orchestra pod batutą Jacka Błaszczyka. Przy fortepianie Paweł Kowalski. Zamieszczam go z życzeniami pięknej soboty i ciepłymi pozdrowieniami dla wszystkich czytelników Pereł dla świata.

piątek, 11 grudnia 2015

Takie piękne życie

"Ciociu, ciociu, przyjedź do nas. Mikołaj przyszedł i zostawił u nas prezent dla Ciebie!" - oznajmił piskliwy głosik Emilki podczas naszej porannej rozmowy telefonicznej w minioną niedzielę. Początkowo pomyślałam, że to żart lub forma szantażu małej ulubienicy cioci (żeby czym prędzej przyjechała), ale determinacja Emilki w zapewnianiu, że Mikołaj naprawdę cioci zostawił prezent, nie pozostawiała złudzeń. Owszem, byłam zaskoczona, bo wydawało mi się, że Mikołaj do dużych dziewczynek już nie przychodzi.  Nic bardziej mylnego. Przyszedł. I jak to z Mikołajem zazwyczaj bywa - trafił w dziesiątkę.

"Takie piękne życie. Portret Wojciecha Kilara" to historia życia kompozytora, napisana piórem Barbary Gruszki-Zych. Kilar ukazany w niej jest bardzo prywatnie, bardzo blisko i co niezwykle cenne - z perspektywy jego duchowości. "Psalm 136 wciąż na mnie czeka. „Chwalcie Pana, bo jest dobry, bo na wieki łaska jego” (...) Nieustannie powracam do jednego pytania, które zadaję sobie w moich wieczornych modlitwach; nie wiem, dlaczego to mnie właśnie spotkało takie piękne życie? Jestem dość niezorganizowany, trochę leniwy, niepewny swoich racji, a dostałem tyle wspaniałych łask Bożych (...) Mimo że się trochę nacierpiałem, to wszystko we mnie jest tylko wdzięcznością za to życie" - tak w 2012 r. w rozmowie do Gościa Niedzielnego (TUTAJ) powiedział autorce. Na kartach "Portretu..." mówi znacznie więcej. Otwieram i czytam z zapartym tchem...

Tylko godzinka (z cyklu Spotkania z Mistrzem)

Jedna, krótka godzinka. Tylko jedna w całym tygodniu. I tylko jedna tak wyjątkowa. A jednak ciężko mi ją było dziś wygospodarować. Bo przecież...

...bo przecież jeszcze tyle rzeczy dziś do zrobienia, tyle e-maili do napisania, przecież babcia czeka na telefon. A w dodatku trzeba jeszcze zakupy zrobić, i mieszkanie ogarnąć, bo jutro z rana wyjeżdżam na weekend. Czy zatem nie wystarczyłoby dziś zostać tylko na 10 minut na adorację? No dobrze, może 15? Koniecznie trzeba aż godzinę? Tak. Koniecznie. Bo to jest święta godzina. To godzina, w której odradza się to, co umarłe, oczyszcza to, co zbrukane, uzdrawia to, co chore. Przyjdź, Panie Jezu i rozszerzaj mój umysł, bym mogła pojąć więcej i zobaczyć więcej. Rozszerzaj moje serce, bym mogła kochać  mocniej i być dla tych, którzy potrzebują. Opalaj mnie promieniami Twojej miłości, ogrzewaj mnie Twoim ciepłem, oświecaj Twoim Słowem. Potrzebuję Ciebie, potrzebuję Twoich wskazówek, potrzebuję Twojej miłości. Zostaję zatem, by z Tobą pobyć, by Cię posłuchać, by Cię wielbić. "Szczęśliwy mąż, który nie idzie za radą występnych, nie wchodzi na drogę grzeszników i nie siada w kręgu szyderców, lecz ma upodobanie w Prawie Pana, nad Jego Prawem rozmyśla dniem i nocą. Jest on jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, które wydaje owoc w swoim czasie, a liście jego nie więdną; co uczyni, pomyślnie wypada" (Psalm 1). Skrótacja tego Słowa zaprowadziła do Księgi Jozuego (Joz 1,8), do Psalmu 119, do Jeremiasza (Jr 17,8) i w końcu do Ezechiela (Ez 47, 12). Pan Bóg upomina się o człowieka.

poniedziałek, 7 grudnia 2015

Wyjść na pustynię, żyjąc w mieście

"Pustynia, o jaką chodzi w naszym życiu nie jest kategorią przestrzenną, lecz raczej egzystencjalną. Tworzą ją sytuacje, w których człowiek konfrontuje się chociażby z własną samotnością, z lękiem, z prawdziwym obliczem swojego „ja”, z pokusami i jednocześnie w nich doświadcza bliskości Boga, zrazu niewyraźnie słyszy Jego głos i doznaje wewnętrznej przemiany" (źródło: katolik.pl).

Urzekł mnie ten artykuł. Wychodzę na moją pustynię. Spotykam Tego, który przychodzi...
(fot. tutaj)

Nowenna

Modlitwa Piusa IX: "O Matko Nieustającej pomocy, Ikono miłości, Twe zatroskane spojrzenie ogarnia nasze cierpienia, a ufne spojrzenie Twojego Syna wiedzie nas przed oblicze miłującego Ojca. Wspomagaj nas Matko, byśmy nieśli Twój obraz braciom i sistrom rozproszonym na całym świecie, stając się misjonarzami dobra, piękna i radości życia Ewangelią. Otwórz nasze serca na krzyk ludzi pozbawionych nadziei, aby wszyscy uwierzyli Miłości. Ucz nas rozważać i wypełniać słowa Twojego Syna, naszego Odkupiciela. Pozwól nam iść razem z Tobą w blasku Twojej wiary, abyśmy kiedyś mogli wspólnie kontemplować oblicze miłującego Ojca, który z Synem i Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen".

W najbliższą środę podczas naszej cotygodniowej nowenny będziemy modlić się we wszystkich naszych intencjach, a szczególnie tych, które pozostawiane są na blogu "Perły dla świata". Matko Boża Nieustającej Pomocy, módl się za nami, wspieraj nas, przemieniaj w prawdziwe perły dla świata.
(fot. AJ)

niedziela, 6 grudnia 2015

Cuda nasze powszednie

„Cuda nasze powszednie” - to opowieść Doroty Łosiewicz o zwykłych ludziach, którzy przeżyli niezwykłe wydarzenia. Według ludzkiej logiki nie miały one prawa się wydarzyć, a jednak…

Co do tego, że cuda zdarzają się każdego dnia, nie mają wątpliwości bohaterowie tej książki, którzy z radością dzielą się tym, co ich spotkało, a co teoretycznie jest niemożliwe. Nagłe uwolnienia z nałogów, poczęcia, do których miało nigdy nie dojść, niespodziewane uzdrowienia czy normalne życie, mimo, że lekarze zapowiadali wegetację. I wreszcie nieoczekiwane spotkania, które zmieniają życie. By to zrozumieć potrzeba jednego: wiary (z opisu książki). Warto dodać, że swoją książkę Dorota Łosiewicz pisała będąc w czwartej ciąży, a to, co ją osobiście spotkało, pozwoliło jej stać się bohaterką własnej książki. "Cuda nasze powszednie" to książka, która udowadnia, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych, tylko my musimy nauczyć się mu ufać, prosić i zawierzyć wszystko. Uroczysta premiera książki odbędzie się 08.12.2015 roku, o godz. 19 w Domu Pielgrzyma Amicus przy Sanktuarium bł. ks. Jerzego Popiełuszki (ul. Stanisława Hozjusza 2 w Warszawie). Jeśli przeczytacie, zachęcam Was do podzielenia się z nami. A może sami doświadczyliście małych wielkich cudów, o których warto opowiedzieć...? (Źródło: tutaj).

Dotyk świętości

Ojciec Zbigniew Strzałkowski urodził się w Tarnowie - moim rodzinnym mieście, mieszkał w pobliskiej Zawadzie, chodził do szkoły średniej ulicą, którą ja obecnie codziennie chodzę. Wczoraj w Peru odbyła się jego beatyfikacja. Mocno poczułam dotyk świętości...

Ojciec Strzałkowski zginął w 1991 roku w Peru strzałem w plecy i tył głowy z rąk terrorystów Świetlisty Szlak. W kontekście tej męczeńskiej śmierci przychodzą na myśl przychodzą słowa testamentu innego męczennika - o. Christiana de Cherge: "Gdyby pewnego dnia zdarzyło się – a mogłoby to być już dzisiaj – że padnę ofiarą terroryzmu, który zdaje się obecnie zagrażać wszystkim cudzoziemcom zamieszkującym w Algierii, pragnąłbym, aby moja wspólnota, mój Kościół, moja rodzina pamiętali, że moje życie było oddane Bogu i temu krajowi. By zdali sobie sprawę, że Jedynemu Władcy wszelkiego życia to moje nagłe odejście nie było obojętne. By modlili się za mnie; bo jakże mogłem zostać uznany za godnego złożenia takiej ofiary? By potrafili związać moją śmierć z tylu innymi, które są równie okrutne, lecz pozostają ledwie zauważone i bezimienne. Moje życie nie jest więcej warte niż jakiekolwiek inne.
(fot.tutaj)

Słowo Boże na niedzielę - 06.12.2015

Dziś Słowo Boże z opóźnieniem. Wybaczcie, ale to z powodu dzisiejszego dnia. Naśladując św. Mikołaja musiałam dotrzeć do oczekujących na niespodzianki pociech. I tak zeszło. Nadrabiam braki czym prędzej. I życzę Wam (nam), by Słowo Boże prowadziło nas po ścieżkach naszego życia.

Ba 5,1-9: Złóż, Jeruzalem, szatę smutku i utrapienia swego, a przywdziej wspaniałe szaty chwały, dane ci na zawsze przez Pana. Oblecz się płaszczem sprawiedliwości, pochodzącej od Boga, włóż na głowę swą koronę chwały Przedwiecznego! Albowiem Bóg chce pokazać wspaniałość twoją wszystkiemu, co jest pod niebem. Imię twe u Boga na wieki będzie nazwane: Pokój sprawiedliwości i chwała pobożności! Podnieś się, Jeruzalem! Stań na miejscu wysokim, spojrzyj na Wschód, zobacz twe dzieci, zgromadzone na słowo Świętego od wschodu słońca aż do zachodu, rozradowane, że Bóg o nich pamiętał. Wyszli od ciebie pieszo, pędzeni przez wrogów, a Bóg przyprowadzi ich niesionych z chwałą, jakby na tronie królewskim. Albowiem postanowił Bóg zniżyć każdą górę wysoką, pagórki odwieczne, doły zasypać do zrównania z ziemią, aby bezpiecznie mógł kroczyć Izrael w chwale Pana. Na rozkaz Pana lasy i drzewa pachnące ocieniać będą Izraela. Z radością bowiem poprowadzi Bóg Izraela do światła swej chwały z właściwą sobie sprawiedliwością i miłosierdziem.

piątek, 4 grudnia 2015

Love me by Yiruma

Z ciepłymi pozdrowieniami na zakończenie tygodnia...

(YouTube, Yiruma, Love me)

Ekotriathlon - konkurs promujący zdrowie

Kilkudniowa cisza na blogu spowodowana obowiązkami zawodowymi. A wśród nich -  prowadzeniem szkolnego ekobloga Ekochemicy. To właśnie tam ostatnio pojawiło się sporo wpisów o tematyce prozdrowotnej, które zostały nadesłane w ramach III części Olimpiady Interdyscyplinarnej EKOTRIATHLON. Jeśli chcielibyście zajrzeć - zapraszam;)

Można też zagłosować na wybrane prace. Zasady głosowania podane są tutaj. Jeśli chcecie, jeśli możecie - zachęcam;)
(fot. plfreepik.com)